باد داره می زنه برگها دارن تکون می خورن بدون اینکه حتی یه برگ سبز به زمین بیفته!منم توی ایوون نشستم به بهانه درس خوندن دارم متن می نویسم.می خوام بنویسم برای تو.کجایی؟

سعی می کنم همیشه دلدار بمونم بذار بگن دیوونه ام!این حس من رو به اینا نزدیک می کنه،دارن زندگی میکنن با تلاش،با امید،با باور،بدون احساس رقت و خستگی،بدون احساس عبث.

با ارزش زندگی می کنن با آرمان.کاری به بقیه ندارن که چی فکر میکنن خداشون چه رنگیه،خدای خودشون واسشون عزیز،خدای خودشون رو می پرستند.داریم کجا میریم چشاتو باز کن نیفتی توی چاه ریا!

اونقدر با صفا هستند که برای همسایه بغلی که باغش رو آب میده صبحانه می برن بدون حتی گوش چشمی توقع.

کجایی حس دل انگیزم تو فقط می تونی کمکم کنی.

در این فکرا بودم که مامان بزرگم اومد دیدیم با یه تخم مرغ توی دستش،فهمیدم واسه چی اورده آخه دیشب بهش گفته بودم که گلوم یه خورده درد می کنه و گفته بود که یه تخم مرغ بخوری خوب میشی،زردینه تخم مرغ با فلفل با نمک که قاطی شده بودن داد که بخورم منم که نمی تونستم بگم نه ،خوردم خوب بود چون بلافاصله بهتر شدم.ببینید چقدر راحت مشکل هاشون رو حل می کنن.

بعدازظهر باید برگردم ولی دلم می خواست بمونم حداقل چند روز بیشتر.

میخوام برم پیش کسی رو که تمام لحظه ها شاهداْ که یه لحظه هم بی اون نبودم،آخه اگه برم همه ی حواسم به نگاهش می ره و زبونم قفل میشه.

کاش می شد...